Tarsal Tünel Sendromu

Bazen tibial sinir disfonksiyonu veya posterior tibial sinir nevraljisi olarak adlandırılan tarsal tünel sendromu, tarsal tünel içindeki yapıların sıkışması ile ilişkili bir tuzak nöropatisidir. Tarsal tünel, medial malleolün arkasında ve altında uzanan dar bir fibro-osseöz boşluktur. Anterosüperiorda medial malleol, lateralde posterior talus ve kalkaneus ile çevrilidir ve medial malleolden medial kalkaneusa uzanan fleksör retinakulum tarafından kemiğe tutunur ve içeriğinin mediale yer değiştirmesini önler.  Tarsal tünel çok sayıda önemli yapı içerir. Posterior tibialis, fleksör digitorum longus (FDL) ve fleksör hallusis longus (FHL) kaslarının tendonlarını içerir. 
 

Etiyoloji

 
Ekstrink faktörler arasında uygun olmayan ayakkabılar, travma, anatomik-biyomekanik anormallikler (tarsal koalisyon, valgus veya arka ayak varus), sistemik hastalıklar, yaygın alt ekstremite ödemi,  diyabet ve ameliyat sonrası yara izi bulunur.
İntrinsik faktöreler arasında tendinopati, tenosinovit, perinöral fibrozis, osteofitler, hipertrofik retinakulum ve yer kaplayan veya kitle etkili lezyonlar (genişlemiş veya varisli damarlar, ganglion kisti, lipom, neoplazma ve nöroma) bulunur. 
Tarsal tünel sendromunun insidansı bilinmemektedir. Nispeten nadir görülen ve sıklıkla yetersiz teşhis edilen bir hastalıktır. Kadınlarda erkeklere göre daha yüksektir ve her yaşta görülebilir. 
 
Baskın şikayet, doğrudan tarsal tünelin üzerinde, kemere ve plantar ayağa yayılan ağrıdır. Tarsal tünel sendromlu hastalar sıklıkla ayakta keskin bir ağrı, plantar yüzeyde uyuşma, posterior tibial sinirin dağılımı boyunca ağrı ve parestezi, aşırı dorsifleksiyon ve eversiyon ile ağrı ve karıncalanma veya yanma hissi bildirecektir. Bu semptomlar ayağın medial ayak bileğine veya plantar yüzeyine yerleşebilir veya daha belirsiz olabilir, bu da tanıyı zorlaştırır. Belirtileri, tüm posterior tibial sinirin sıkıştırılmış olmasına veya lateral veya medial plantar dallarına bağlı olarak değişecektir. Semptomlar geceleri, yürürken veya ayakta dururken veya fiziksel aktiviteden sonra kötüleşebilir ve tipik olarak dinlenerek iyileşir. Disestezi geceleri kötüleşerek uykuyu bozabilir. 
 
 
 
 
Tarsal tünel sendromu tanısı için spesifik bir test yoktur ve ayrıntılı öykü ve klinik muayene ile tanı konulur.
  • Tinel Testi: Tarsal tünelin üzerine art arda hafifçe vurmayı içerir. Sinirin dağılımında ağrı veya karıncalanma pozitif bir testtir. Duyarlılık %25 ila %75 arasında düşüktür; özgüllük %70 ila %90 arasındadır. 
  • Dorsifleksiyon-Eversiyon Testi: Ayak bileğini hareket açıklığının sonuna kadar pasif olarak dorsifleksiyon ve dışa çevirmeyi ve 10 saniye tutmayı içerir. Bu pozisyonda posterior tibial sinirin sıkışması nedeniyle semptomların çoğalması olumlu bir işarettir. Bu test, tarsal tünel sendromlu hastaların %82'sinde pozitiftir.
  

Tedavi

 
Konservatif yönetim ve başarı, tarsal tünel sendromunun etiyolojisine göre değişir. Amaç ağrıyı, iltihabı ve doku stresini azaltmaktır. 
Buz kullanılabilir.
Asetaminofen ve nonsteroid antiinflamatuar ilaçlar (NSAID'ler) dahil olmak üzere oral analjezikler yardımcı olabilir.
Fizik tedavi modalitelerinden ultrason, iyontoforez, fonoforez kullanılabilir.
Gastro kaslarını germe, sinir mobilizasyonları, tibialis posteriorun kuvvetlendirilmesi, kinesiotape kullanımı yardımcı olabilir.
medial topuk kaması veya topuk oturağı, topuğu topuğu inversiyona alarak sinir üzerindeki traksiyonu azaltabilir.
Tedavi edilmeyen veya refrakter tarsal tünel sendromu, posterior tibial sinirin ve dallarının nöropatilerine neden olabilir. Hastalarda kalıcı ağrı olabilir. Daha sonra motor güçsüzlük ve atrofi gelişebilir.

Hazırlayan: Fzt. Nida Müdüroğlu 

REFERANSLAR
Kiel, J., & Kaiser, K. (2021). Tarsal Tunnel Syndrome. In StatPearls. StatPearls Publishing.

Daha Fazla Oku: Karpal Tünel Cerrahisi Sonrası Tablet Uygulaması İle Yapılan Egzersizler


Özet

Tibial sinir disfonksiyonu olarak da adlandırılan bir tuzak nöropati olan tarsal tünel sendromu ağrıyı, iltihabı ve doku stresini azaltmaya yönelik konservatif tedavileri gerektirebilir.