Çekiç Parmak



Çekiç parmak, ekstansör avülsiyon kırıklarına veya distal ekstansör tendon kopmalarına verilen bir terimdir. Her ikisi de DIP eklemini uzatamama/ekstansiyona getirememe ile sonuçlanır.

Çekiç parmak yaralanmaları;
  • Parmak ucunda oluşan fleksiyon deformitesi yüzünden çekice benzediği için böyle isimlendirilmiştir.
  • Falanksın ekstansör mekanizmasının distal interfalangeal eklem seviyesindeki bozulmasından kaynaklanır, genellikle distal interfalangeal eklemde zorlanmış fleksiyona bağlıdır.
  • Distal falanksın uzatılamamasıyla/ekstansiyona getirilememesi ile sonuçlanır.
  • Ekstansör tendon distal falanksta avülsiyon kırığına sebep olursa mallet kırığına sebep olur.

Çekiç parmak yaralanmaları en iyi multidisipliner bir ekip tarafından yönetilir çünkü ideal tedavi bilinmemektedir.

  • Atellerle konservatif tedavi, hafif yaralanmalarda yaygın olarak kullanılmaktadır (sonuçlar tahmin edilemez).
  • Genellikle ameliyat yapılır (sonuçlar optimal değildir)

Etiyoloji:
Çekiç parmakta, distal ekstansör tendon rüptüre olmuşur. Rüptür, parmağın distal falanksı aktif olarak uzatılırken/ekstansiyona getirilirken fleksiyona zorlandığında meydana gelir.

  • Ekstrinsik ekstansör tendon ön koldan başlar ve metakarpofalangeal eklemin üzerinden geçer, proksimal falanksa dolaylı bir bağlantıya sahiptir ve son olarak distal falanksa bağlanır. Bu tendonlar parmakların ekstansiyonundan sorumludur.
  • Ekstansör tendon bozulduğunda çekiç parmak yaralanması meydana gelir. Tendon yaralanması distal falanksın avülsiyon kırılmasına neden olduğunda çekiç kırığı(mallet kırığı) meydana gelir.
  • Mevcut kanıtlar ameliyatsız müdahaleleri desteklemektedir, ancak kötü sonuçlardan kaçınmak için yaralanmaların zamanında ele alınması gerekir.

Epidemiyoloji:
Çekiç parmak yaralanmaları genellikle:
  • İşyerinde veya sporla ilgili faaliyetler sırasında.
  • Sıklıkla genç ila orta yaşlı erkeklerde ve bazen de yaşlı kadınlarda görülür.
  • Top, ekstansiyondaki bir parmağın parmak ucuna çarptığı için, top sporlarına katılım sırasında bu yaralanmalara yatkınlık vardır. Bu, distal interfalangeal eklemi zorlanmış bir fleksiyon pozisyonuna zorlar ve böylece bir ekstansör tendon bozulmasına neden olur.
  • Çoğunlukla görüldüğü parmaklar; uzun parmak; yüzük parmağı veya baskın elin küçük parmağı.


Klinik Sunum:

  • Başlangıçta parmak ağrılıdır ve DIP eklem çevresinde şişlik vardır.
  • Gerçekten tendon koptuğunda, durum nispeten ağrısız olabilir. Kemiğin bir parçası koparsa, normal olarak biraz daha şiş ve ağrılıdır.
  • Parmağın ucu bükülür ve istemli olarak düzeltilemez. DIP eklemi diğer el tarafından kolaylıkla düzeltilebilir.


Teşhis Prosedürleri:

  • Genellikle çekiç parmağının teşhisi fizik muayeneden açıkça anlaşılır.
  • Bir röntgen çekilebilir - yaralanmanın bir avülsiyon kırığı veya bir tendon kopması olup olmadığını ve / veya kırık bir kemik olup olmadığını görmek için.


Fizik Tedavi:

Genelde bir atel 6-8 hafta boyunca tam zamanlı olarak takılır. Daha sonra parmak ucundaki hareketi kademeli olarak artırmak için egzersizler başlayabilir. Bu zamanda, hastanın atel taktığı süreyi kademeli olarak azaltın. Parmağın immobilizasyon sonrası maksimal kuvvetine ulaşması yaklaşık 3-4 hafta sürer.

Ameliyatsız:  Yaklaşık altı hafta boyunca sürekli splintleme ve ardından altı hafta gece splintlemesi olabilir.

  • Genellikle bu, tatmin edici bir iyileşme ile sonuçlanacak ve parmağın ekstansiyonuna izin verecektir.
  • Anahtar, ilk altı hafta boyunca sürekli splintlemedir.
  • Atel çıkarılırsa ve parmağın bükülmesine izin verilirse, süreç bozulur ve baştan başlanmalıdır.
  • Atel duşta bile her zaman parmakta olmalıdır.
  • Atel, DIP eklemini tam ekstansiyonda tutmalı ve tendonun uçlarının mümkün olduğunca birbirine yakın hareket etmesine izin vermelidir. İyileşme meydana geldikçe, skar formasyonu tendonu onarır.
  • Tendon parmak ucunu düz tutacak kadar güçlü olduğunda, ateli yavaş yavaş güvenli bir şekilde çıkarmak için bir program oluşturulur. Hasta splinti takılıyken spor yapmaya devam ederse, spor sırasında splintin çıkmadığından emin olmak için spor bandıyla sıkıca bağlamak için onu eğitmeniz gerekir.


Splintleme: Her zaman takmayı kolaylaştırmak için tasarlanmış birçok atel vardır. Hastanın çalışmaya devam etmek için ellerini kullanmak zorunda olduğu bazı aşırı durumlarda (örneğin bir cerrah), hastanın elini kullanmaya devam etmesine izin veren bir iç atel görevi görmek için DIP eklem boyunca kemiğin içine metal bir pim yerleştirilebilir. Pim 6 haftada çıkarılır.

  • Kronik çekiç parmak vakalarında splintleme hala işe yarayabilir. Bu durumda, parmak ucu düşüklüğünün azalıp azalmayacağını görmek ve değerlendirmek için parmağı 8 ila 12 hafta boyunca atelleyin.
  • Uzun süreli atel kullanımıyla ilgili cilt sorunları oluşursa muhtemelen yeni veya farklı atel önerilir.
  • Bu süre boyunca parmak atelde tutulduktan sonra yakın eklemler sertleşebilir. Parmak hareket açıklığına yardımcı olmak ve eklem sertliğini azaltmak için bir egzersiz programı tasarlayın.


Cerrahi: 

  • Çekiç parmağını onarmak için ameliyat, kemik kırığı büyük olduğunda, parmak ucu biraz hareket ettiğinde veya nedeni bir yırtık olduğunda gereklidir.
  • Çekiç parmak ameliyatı sonrası rehabilitasyon, esas olarak diğer eklemleri hareketli tutmaya ve kullanmama kaynaklı sertlik oluşumunu engellemeye odaklanır.



Hazırlayan: Fzt. Burcu Zehra Sivri

Referanslar: Brotzman S.B., Manske R.C. Clinical Orthopaedic Rehabilitation: An Evidence-Based Approach, Elsevier Health Sciences, 2011
APA Mallett Finger Available from: https://choose.physio/your-body/fingers/mallet-finger (last accessed 7.12.2019)

Özet

Bu çalışmanın amacı çekiç parmak yaralanmaları,etiyolojisi,teşhis yöntemleri ve tedavisi hakkında detaylı bilgi vermektir.

Çekiç Parmak