İleri Baş ve Yuvarlak Omuz Duruşunda Egzersiz ve Manuel Terapinin Etkinliği



İleri kafa duruşu, torasik omurgada ve ön omuz pozisyonunda artan kifoz ile ilişkili bir tür kötü duruştur. Kötü duruş aynı zamanda kinematik ve kas aktiviteleri açısından değişen skapula pozisyonu ile ilişkilidir. İleri kafa duruşunda, üst trapezius, servikal ekstansör kaslar (örn. suboccipital, semispinalis ve splenius), sternokleidomastoidler ve levator skapula kaslarının kısalması ile ilişkili üst servikal omurganın hiperekstansiyonu gözlenmiştir. Öte yandan, yuvarlak omuz duruşunda, 7. servikal spinöz prosese göre akromiyonun öne doğru yer değiştirmesi vardır ve uzamış, öne eğik, iç rotasyonda bir skapula ve pektoralis minör kas kısalığı ile ilişkili omuz açısı ile ölçülebilir. İleri baş ve yuvarlak omuz duruşları (FHRSP), değişen skapular kinematik ve kas aktivitesi nedeniyle omuz ağrısına ve disfonksiyona neden olabilir ve sonuç olarak omuza artan stres yerleştirebilir. Bu nedenle, omuzdaki stresi azaltmak için FHRSP'nin modifiye edilmesi gerekir.

Bilimsel Çalışmalar Ne Diyor?
Boyun ağrısı ve ileri baş ve yuvarlak omuz duruşu olan 60 kadın üç gruba randomize edilmiştir. 
Birinci gruba stabilizasyon egzersizleri ve manuel terapi uygulanmıştır.
İkinci gruba stabilizasyon egzersizleri verilmiştir.
Üçüncü gruba ev egzersizleri verilmiştir.
1. ve 2. gruplara altı hafta boyunca haftada üç gün otuz dakika fizyoterapist gözetiminde boyun stabilizasyon egzersizleri uygulanmıştır. Deneklerin yan ve ön kısımlarına ayna konularak günlük aktiviteler ve egzersizler sırasında nötr duruş eğitimi verilmiştir.
Güçlendirme egzersizleri, 10 ila 15 tekrar ile üç set için aşamalı olarak yapılmıştır. Egzersizlerin germe kısmı pektoralis ve servikal boyun ekstansör kaslarının esnekliğini artırmak amacıyla yapılmıştır. 
Kollar 120°'ye kadar fleksiyonda ve abduksiyonda, başparmaklar yukarı dönük, skapula retraksiyonu korunurken kollar 4-5 inç kaldırılmış. Daha sonra dirsekler bükülür ve omuzlar ekstansiyon pozisyonuna getirilir.
Kollar 90° abduksiyonda ve dirsekler skapula geri çekilmiş ve kollar dış rotasyonda 90° fleksiyonda. Kollar başın üzerine kaldırılmış ve dirsekleri tamamen uzatılır.
Köprü pozisyonunda, omuz geri çekilmiş, ön kollar ve ayak parmakları vücudu yerde veya masada destekliyor. Ardından 1-2 cm yukarı itilerek skapula uzatılır ve skapulanın kanatlanması engellenir.
Omurgaları ile bir köpük silindir üzerinde sırtüstü yatın, enine karın kaslarını daraltın ve bel eğrisini köpük silindire karşı düzleştirin. Kollar omuzlar ve dirseklerle birlikte 90° bükülmüş, ön kollara ve avuç içlerine dokunmuştur.
Çene tamamen arkadan bir hareketle masaya itildi. Boyun fleksiyonu yoluyla çeneyi göğse sıkıştırma egzersizi değildi. (chin tuck)
 
Grup 1, altı hafta boyunca haftada üç kez 10 dakika manipülasyon almıştır. Manipülasyonun amacı, servikal faset eklemlerindeki pasif hareketi kontrol ederek fleksiyon, ekstansiyon ve yana eğilme EHA'larını arttırmaktır.
Sonuçlar, altı haftalık egzersizlerden sonra tedavi gruplarında ağrı ve fonksiyonun önemli ölçüde düzeldiğini göstermiştir; bu iyileşme bir aylık takipten sonra da korunmuştur. Ayrıca Grup 2 ile karşılaştırıldığında Grup 1'de fonksiyon ve ağrı iyileşmesi daha etkili bulunmuştur. Her iki müdahale grubunda servikal ve omuz açıları üzerinde istatistiksel olarak anlamlı etkiler görülmüştür.

Klinik Çıkarım 
Manuel terapi, postürü düzeltmede ve boyun ağrısı tedavisinde stabilize edici müdahaleye ek bir yöntem olarak kullanılabilir.

Hazırlayan: Fzt. Nida Müdüroğlu

Referanslar 
Fathollahnejad, K., Letafatkar, A., & Hadadnezhad, M. (2019). The effect of manual therapy and stabilizing exercises on forward head and rounded shoulder postures: a six-week intervention with a one-month follow-up study. BMC musculoskeletal disorders, 20(1), 86. https://doi.org/10.1186/s12891-019-2438-y

Daha fazla oku: Manuel Terapinin Fibromiyalji Hastalarına Etkileri Nelerdir?

Özet

İleri kafa duruşunda, üst trapezius, servikal ekstansör kaslar (örn. suboccipital, semispinalis ve splenius), sternokleidomastoidler ve levator skapula kaslarının kısalması ile ilişkili üst servikal omurganın hiperekstansiyonu gözlenmiştir.

İleri Baş ve Yuvarlak Omuz Duruşunda Egzersiz ve Manuel Terapinin Etkinliği