Patellofemoral Ağrı Sendromu Olan Atletlerde Kinesio Bantlamanın Nasıl Bir Etkisi Vardır?

Aktiviteyle şiddetlenen yaygın retropatellar veya peripatellar ağrı gibi hissedilen patellofemoral ağrı sendromu (PFAS), fiziksel olarak aktif kişilerde en sık saptanan ortopedik patolojidir. Sporcuların çeşitli spor dallarında yaşadıkları en yaygın diz rahatsızlıklarından biridir. 

Ağrıya ek olarak, krepitus ve fonksiyonel defisitler, genellikle aktivite seviyesinin azalmasına neden olan PFAS’nin diğer ilgili belirtileridir. Bu problem, sporcuların spor faaliyetlerini sınırlamasına neden olabilir. Retropatellar lokalize ağrı, patellofemoral eklem üzerindeki yükü arttırabilen fiziksel aktiviteler merdiven çıkma, çömelme ve uzun oturma sırasında ağırlaşır.

PFAS’nin kesin altta yatan etiyolojisi hala bilinmemekle birlikte kuadriseps zayıflığı, Q-açısının artmasının, eklem laksitesi, overuse yaralanmaların ve alt ekstremitede biyomekanik değişikliklerin başlıca katkıda bulunan faktörler olduğuna inanılmaktadır.

Yukarıda belirtilen faktörler arasında kuadriseps kas kuvveti, PFAS ile yakından ilişkili olan anahtar bir parametredir. Kuadriseps kas dengesizliği, yani vastus medialis obliquus (VMO) ve vastus lateralis (VL) sonunda diz ekleminin lateral tarafına patellar tilt gösterebilir ve bu da semptomları şiddetlendirir.

VMO kuvvetinin, patellada dinamik medial stabilizatör olarak hareket ederek PFAS semptomlarına karşı önemli bir rol oynadığı bildirilmiştir. Yani, VMO aktivasyonunda yetersizlik ve gecikme, patellanın “patella maltracking” olarak bilinen lateralizasyonuna yol açabilir, bu da diz ekleminin fonksiyonunu azaltır.

PFAS semptomlarının tedavisi, multifaktoriyal yapısı nedeniyle klinik olarak zorlayıcı olabilir. Şimdiye kadar, elektroterapi modaliteleri, germe ve kuvvetlendirme egzersizleri, denge eğitimi, patellar braces, patellar mobilizasyon, biofeedback eğitimi ve benzerleri dahil olmak üzere PFAS’yi ele almak için çeşitli terapötik yöntemler uygulanmıştır.

Bu konuyla ilgili olarak, son yıllarda popülerlik kazanmış olan Kinesio Tape (KT), PFAS’yi tedavi etmek için ideal bir seçenek olabilir.

Kinesio Tape (KT), spor yaralanmalarının önlenmesi, tedavisi ve sporcuların performansının arttırılması açısından en yaygın kullanılan tekniklerden biridir. KT ve uygulama metodu ilk kez 1973 yılında Kenzo Kase tarafından tanıtılmıştır. Uygulama yönüne bağlı olarak KT, kas üzerinde fasilitasyon veya inhibitör etkilere sahip olabilir.

Bu konuyla ilgili yapılan bir çalışmada KT’nin PFAS’li sporcularda diz performansı üzerine erişilebilir, basit uygulamalı ve non-invaziv bir teknik olarak etkinliğini araştırmak amacıyla planlanmıştır. Tek taraflı PFAS’lu on beş sporcu (on kadın ve beş erkek), çalışmaya dahil edilmiştir.Dahil edilme kriterleri çalışmadan altı ay önce, haftada en az üç seanslık 2 saatlik fiziksel aktivite yapmış olmak olarak belirlenmiştir.

15 katılımcının bir hafta arayla iki seansa katılmaları istenmiştir. İlk seansta Kujala anketi tamamlanmış ve karakteristik verileri kaydedilmiş, izokinetik ve fonksiyonel testler herhangi bir müdahale olmaksızın gerçekleştirilmiştir. İkinci seansta, ilgili dizin VMO’su kaydedilmiş ve tüm değerlendirmeler tekrarlanmıştır. Ağrının şiddeti VAS tarafından her seansın başlangıcında ve sonunda değerlendirilmiş ve her seansta öncesi sonrası izokinetik ve fonksiyonel testlerin ortalama farkı analiz için değerlendirilmiştir.

Kinesio bantlama VMO için Kenzo Kase tarafından standart KT uygulaması olarak tanımlanan yöntemle uygulanmıştır. Bu yöntem hastanın kalça 30° fleksiyonda sırtüstü yatması ve 50° diz fleksiyonda iken VMO, fasilitasyon etki elde etmek için, kasın origosundan itibaren 5 cm’lik Y-şekilli bir KT ile bantlanmıştır. Kas fasilitasyon etki sağlamak için KT, maksimum uzunluktaki gerginliğinin% 75’i ile uygulanmıştır.

Kuadrisepslerin konsantrik ve eksantrik kas kuvveti, izokinetik dinamometreyle 60° ve 180° / s hızlarda değerlendirilmiştir.Katılımcılar geçerliliği ve güvenilirliği kanıtlanan step-down testi ve bilateral squat testi ile fonksiyonel olarak değerlendirilmiştir.30 s’de yapılan tekrar sayısı kaydedilmiştir.

Sonuçlarda VAS ile değerlendirilen ağrı şiddetinin, VMO bantlaması sonrası önemli ölçüde azaldığı,izokinetik değerlendirmeler açısından, normalleştirilmiş tepe torku, KT’in VMO üzerine uygulanmasından sonra önemli ölçüde arttığı,step-down ve bilateral squat testlerinin tekrar sayısı anlamlı şekilde arttığı bulunmuştur.Tekrar sayısının artması sporcuların fonksiyonel performansında önemli bir iyileşme olduğunu göstermektedir.